انتخاب مقطع فولادی نامناسب، از عوامل اصلی افزایش هزینه و بروز تغییر شکل در سازه است. مهندسان طراح برای تصمیمگیری، باید نسبت مقاومت به وزن، قابلیت جوشپذیری، روش تولید و استاندارد هر مقطع را در نظر گیرند. بهعنوان مثال، استفاده از ناودانی با تلورانس ابعادی کنترلشده در سازههای گلخانهای موجب پایداری بیشتر اتصالات میشود. در سازههای سنگین صنعتی، تیرآهنهای نورد گرم با استاندارد EN10025 یا ASTM A36 انتخابهای رایجاند. همچنین در پروژههایی که وزن اهمیت دارد، ترکیب نبشی و پروفیل قوطی بهعنوان مقاطع سبک و مقاوم توصیه میشود. آگاهی از تفاوت میان مقاطع سرد نورد و گرم نورد به مهندسان کمک میکند تا مصالح را متناسب با شرایط بارگذاری انتخاب کنند و هزینهی نهایی پروژه را بهینه سازند.